Werknemer Zaventem getuigt: ‘Ik hielp zwaargewonden samen met moslims’

eva schroijen
Published on Wednesday 160323
Edwin Schroijen was getuige van de aanslagen op de luchthaven van Zaventem. Hij werkt aan de grenscontrole en snelde meteen toe om de slachtoffers te helpen. Samen met verschillende moslims. 'Oprecht gelovige mensen helpen elkaar'.

Edwin Schroijen: 'We hoorden een explosie. We dachten eerst dat het om een kortsluiting ging of dat een installatie ontploft was. Toen hoorden we een tweede explosie. We deden onmiddellijk onze kogelvrije vesten aan en liepen naar de vertrekhal. Het leek op een scène uit een oorlogsfilm.
Drie van mijn collega’s zijn op het nippertje aan de dood ontsnapt, zij voelden enkel nog de schokgolf.
Een collega die hier amper een maand geleden begon, verloor zijn been. Het andere been is verbrijzeld, maar valt hopelijk nog te redden.

Hand van stervende vastgehouden

Het is gemakkelijk gezegd, maar je moet op dat moment voorrang geven aan de levenden. Je gaat naar de lichamen op grond, je voelt of ze nog leven en indien niet ga je door naar de volgende.
Ik zag de zwaargewonden en wilde hen helpen, maar voor sommigen kwam de hulp te laat. Zo heb ik de hand van een vrouw vastgehouden zodat ze niet alleen stierf, ik voelde haar wegglijden, het was het enige wat ik nog kon doen voor haar. Wat verderop lag een baby, het gezicht half verschroeid.

We zijn allemaal mensen

Toen we buiten bezig waren met de evacuatie zag ik een oude joodse man, gehuld in een gebedssjaal, bidden voor de slachtoffers. Hij kwam naar me toe en bedankte ons voor onze inzet en prees ons kalm en menselijk optreden. Dit was misschien voor mij het mooiste moment van deze dag.

Mensen geven het geloof de schuld van alles. Maar hier heb ik gezien dat oprecht gelovige mensen mekaar juist vinden. Ik werd bijgestaan door Islamitische Marokkanen en een zwarte man, ook een moslim, die zijn teenslippers nog aanhad. Ze zetten zich in met een enorme bewogenheid voor de gewonden, terwijl buiten een joodse rabbijn voor ons aan het bidden was. Het was net of God, Jaweh of Allah een boodschap voor ons allen had, alhoewel vele vragen nooit zullen beantwoord blijven.

Alweer aan het werk

Vandaag ben ik weer gaan werken. Iemand moet het doen en mijn collega’s waren er mentaal veel erger aan toe aangezien ze op de eerste rij stonden toen het gebeurde. De ravage was enorm. Het was enorm pijnlijk om de plek waar ik al 20 jaar werk verwoest te zien, maar wat me het meeste zal bijblijven is de solidariteit onder de mensen.