Slow tv in Noorwegen, baanbrekend of goedkoop?

Kim De Fooz
Published on Sunday 131117
Slow tv is een term die gebruikt wordt voor een live marathonuitzending van een gewone gebeurtenis. Deze uitzendingen zijn momenteel enorm populair in Noorwegen. Maar waarom?

In Noorwegen heeft NRK2 (de Noorse openbare omroep) al de zeven uur durende treinreis naar Bergen en een honderdvierendertig uur durende bootreis uitgezonden. Hun laatste project was een marathonuitzending van een negen uur durende breiwedstrijd. Het concept wordt gefilmd met camera’s die onafgebroken één evenement filmen, zonder te bewegen. Deze ontwikkeling is verre van nieuw, maar waarom worden zulke uitzendingen gemaakt en wat maakt ze zo populair?

Crisistijden

Het eerste wat in je hoofd opkomt, zijn budgettaire redenen. Eén van die uitzendingen kost tussen de110 tot 150.000 euro. Goedkoop dus. Een concept zoals dit heeft dus veel minder personeel nodig, want de camera's kunnen in principe onbemand gelaten worden. Eén cameraman is in zo'n situatie voldoende. Ook voor geluid en editing is er veel minder personeel nodig. In tijden van crisis misschien wel de ideale reden om de talloze ontslagen te verantwoorden.

Door een grotere automatisering en meer programma' zoals de slow tv-uitzendingen kunnen de media bijna zonder personeel overleven. Bovendien nemen deze uitzendingen door hun duur de plaats in van andere mogelijke programma's, die waarschijnlijk veel duurder zouden zijn uitgevallen. Noorwegen wordt echter maar weinig geraakt door de financiële crisis in Europa. Desondanks kiezen ze er toch voor zulke uitzendingen te maken.

Populariteit bij het publiek

Tijdens de eerste Slow tv-uitzending keken maar liefst 1,2 miljoen kijkers van de 5 miljoen inwoners die Noorwegen telt naar de uitzending. Een mooi cijfer mogen we wel zeggen. NRK2 maakt deze uitzendingen dus vooral voor haar kijkers. Maar waarin ligt de charme van eindeloze uren tv, waar weinig tot niets in gebeurt?

Een van de belangrijkste troeven is waarschijnlijk de diepe band met de Noorse cultuur. Zo zagen de Noren ook al de zalmvangst en de opbouw van een groot vuur. In wintertijden is tv kijken bovendien het ideale tijdverdrijf, tijdens de lange, donkere nachten. Bovendien breken zulke uitzendingen de gejaagdheid van het alledaagse leven. Back to basics.

Een nieuw verhaal

Een revolutie voor het tv landschap?, niet echt. Maar de combinatie van de goedkope productie en de hoge populariteit garanderen dat er aan deze evolutie zeker nog een staartje zal gebreid worden. Noorwegen en scandinavië zijn alvast verkocht, nu de rest van de wereld nog.

Als een toekomstige journalist wil ik hieraan toch nog even toevoegen dat, hoewel de mediamaatschappijen hiermee misschien wel uit de crisis kunnen klimmen, dit voor mediaprofessionals maar weinig goeds betekent. Het begin van het einde van een tijdperk?