Brussel door de ogen van Erasmusstudenten: ‘Dreigingsniveau heeft ons niet tegengehouden.’

Hannah Wellens
Published on Saturday 160312
De aanslagen in Parijs begin november hebben een grote impact gehad op het imago van Brussel. In één klap werd Brussel gekatapulteerd tot de terroristische hoofdstad van Europa. Toch hield dat Erasmusstudenten niet tegen.

Paulina Nava en Dalia Guerrero zijn twee Mexicaanse studentes Rechten die hun Erasmus in Brussel bijna in het water zagen vallen. ‘Mijn ouders waren niet blij met mijn beslissing om toch naar Brussel te gaan,’ vertelt Paulina. Dagelijks hoorde ze thuis nieuwsberichten waarbij Brussel in een negatief daglicht werd geplaatst.

‘Ik kreeg een foto te zien van een politie-interventie aan de Brouckère. Het leek alsof Brussel elk moment kon ontploffen.’ Toen ze daarna het voorstel kreeg om te gaan studeren aan een Duitse universiteit, besliste ze bijna haar reis naar Brussel te annuleren. ‘Maar toen ik via een vriendin terecht kwam bij de video ‘How is life in Brussels? Ask someone in Brussels’, wist ik dat ik Brussel een kans moest geven. Je weet natuurlijk nooit hoe het leven ergens is tot je het zelf hebt ervaren.’

Nooit getwijfeld

Dalia Guerrero hield altijd voet bij stuk. ‘Ik heb nooit getwijfeld om niet meer naar Brussel te komen. Ik was vastberaden en niemand kon me tegenhouden.’ De twee meisjes kregen te horen dat mensen in Brussel de straat niet meer op mochten en dat supermarkten wekenlang gesloten bleven. Hierdoor haakten twee van hun vrienden af. ‘We vertellen hen wekelijks hoe dom hun beslissing om niet naar Brussel te komen wel niet was.’  

Een Mexicaanse vriend van hen studeerde het eerste semester in Brussel. Hij merkte de nervositeit van de veiligheidsdiensten meteen op toen hij enkele keren werd tegengehouden voor een paspoortcontrole op straat. ‘Hij wou ons geen angst aanjagen, dus vertelde hij het pas toen we al in Brussel waren. We zijn hem daar heel dankbaar voor.’

Militairen op straat

Wanneer ik de meisjes vraag welke indruk de militairen op straat hen geven, zijn ze unaniem. ‘Het geeft ons best wel een veilig gevoel. Als we ’s avonds over straat wandelen, worden we vaak nagefloten door vreemde mannen. Dit stoort ons, maar als er militairen in de buurt zijn, weten we dat er niets kan gebeuren,’ vertelt Paulina Nava. ‘En bovendien zijn ze vaak heel knap! Maar als ik moest kiezen, wandel ik toch liever ’s nachts alleen over straat in Mexico dan in Brussel,’ valt Dalia bij.

Spijt hebben de meisjes nog geen seconde gehad. ‘De mensen in Mexico zijn anders en daar moeten we soms nog wat aan wennen. Maar Brussel is uniek en dat maakt deze ervaring eens zo speciaal.’