Aberdeen en Cocktails

Steven Grumiau
Published on Sunday 181223
“Een cocktail is mengsel van twee of meer (alcoholische) dranken.” Dit klinkt als een degelijke definitie voor een cocktail. In Aberdeen echter, waar de Londense cocktailcultuur nog niet is doorgesijpeld, ligt die definitie wat anders.

In Aberdeen wordt een cocktail geassocieerd met het vrouwelijke geslacht. Het mengsel moet mierzoet en kleurrijk zijn, liefst geserveerd in een martiniglas. De gin & tonic is hier bijvoorbeeld geen succes. Wanneer je als barman in een of andere feestwinkel eetbare glitter vindt die je over een cocktail kunt strooien, dan zit je goed en hoef je je niet echt meer te bekommeren over de smaak.
Mijn Schotse flatgenoot en goede vriend Cameron heeft zijn eigen cocktailbedrijfje. Elk weekend trekt hij naar verjaardagen en vrijgezellenfeestjes bij mensen thuis in Aberdeen en omstreken, om met zijn cocktails de feestjes nog feestelijker te maken. Ikzelf, onder andere barman met liefde voor mixologie, ga elk weekend mee. Een andere reden waarom ik meega, is omdat ik zo een beeld krijg van hoe de Schotten leven, in de stad en op het platteland. Ik sta letterlijk in hun woonkamer en krijg een goed beeld van hun familie- en uitgaansleven en de soorten gesprekken die ze voeren. Boozy Events, Camerons concept, specialiseert zich hoofdzakelijk in twee soorten evenementen. Evenementen met vrouwelijke 40+ers en evenementen met meisjes tussen de 18 en de 25 jaar.

Bij evenementen met de jongere meisjes gaat de cocktailbelevenis eerder om hoe alles eruitziet op hun Instagramprofiel.


Wanneer we aankomen op zo een privé-evenement van een 40+ers’ groepje, gaat het vaak om een vrijgezellenfeestje, of een feestje “zonder de mannen”. Onze aanwezigheid is voor de meesten een verrassing. Velen denken dat we strippers zijn, en slaken een kreet van opluchting of teleurstelling nadat we hebben uitgelegd wie we zijn. In een tijdspanne van drie uur houden we vier cocktailrondes. Twee klassiekers – bijvoorbeeld de mojito en de cosmopolitan – en twee signature cocktails die we zelf bedenken. Een voorbeeld van een brouwsel dat we samen bedacht hebben is The Mary Jane: een combinatie van de frisse Nederlandse Ketel One vodka met aroma’s van citroen gecombineerd met een op basis van rabarber gebrouwen Italiaanse Aperol, appelsienenconfituur, vers limoen- en appelsiensap en een beetje rietsuiker, afgewerkt met geroosterde rozemarijn.  Na drie cocktailrondes worden de dames vaak handtastelijk. Ze maken seksueel getinte grappen, willen de stof van mijn broek voelen of knijpen zonder pardon in mijn tepel. Me too! Net geen PTSD aan overgehouden, maar het mes snijdt wel degelijk aan twee kanten.
Bij evenementen met de jongere meisjes gaat de cocktailbelevenis eerder om hoe alles eruitziet op hun Instagramprofiel. Er is mij meerdere malen gevraagd een lege shaker vast te houden en te doen alsof ik shake, of om even te wachten met het flamberen van een cocktail totdat ze de boomerangfunctie op hun smartphone hebben gevonden. Dit soort evenementen maken mij wat triest. Iedereen dankt aan de likes van de volgende dag, niemand geniet echt diepzinnig van elkaars gezelschap, of de cocktails. Als er maar genoeg suiker inzit. Zo stonden de haren op mijn nek meermaals omhoog op dit soort avonden wanneer Cameron weer eens meer cranberry juice en suiker in een cosmpolitan deed dan vodka. Toch was dit allemaal terecht, want het verkrachten van cocktails zit in de hele Aberdeense cultuur. Zo karamelliseert een “goede” cocktailbar in Aberdeen een Espresso Martini die ze afwerken met hagelslag. Dit gaat verder dan wat ananas op een pizza pieteren of een pintje serveren zonder schuimkraag. De cocktail werd gewoon omgevormd tot iets totaal anders. Echt not done.
Al bij al vond ik het toch interessant om ondergedompeld te worden in deze cocktailcultuur, al was het maar gewoon om mijn geest te verruimen en te accepteren dat smaken verschillen.