‘Ik moet mezelf pushen, anders merkt niemand me op’

Karine Claassen
Published on Sunday 110612
Roselien Tobbackx heeft een drang naar muziek en een nieuwe EP. Nu is ze nog niet bekend, maar deze Leuvense dame streeft naar meer publiek. En dat met de grote Fitzgerald in het achterhoofd.

Op een dag besloot een jonge deerne uit Leuven de manager van een Amerikaanse zanger op te bellen in Los Angeles. “Hallo, ik wil graag in u voorprogramma spelen,” klonk het. Of toch bijna. En inderdaad: vier dagen later speelde ze in de Ancien Bel­gique voor een volle zaal. Op haar vijftiende stond ze al in de finale van de Kunstbende, Music Live en Hageland Rockrally. Ze studeert kleinkunst aan Studio Herman Teirlinck en bracht onlangs haar eerste EP uit. Wellicht klinkt Roselien Tobbackx u niet bekend in de oren, ze is namelijk zo’n ‘jong talent’. Een ‘zoete belofte’ die u tedere dromen bezorgt met haar muziek. Toch is ze meer dan zoet, schattig en ijscrèmezacht. Ze heeft ballen en blijkt op 18-jarige leeftijd al een eigenwijze kijk op het leven te hebben. Bovendien beschikt ze over de juiste eigenschappen om mensen snel op hun gemak te stellen.

Ik ontmoet haar op een concert in een Antwerps café. Wanneer ze gewapend met haar gitaar naar de micro stapt, lijkt het wel of ze iets wil vertellen. Haar muziek is simpel, maar gedecoreerd met een unieke stem. Ze evoceert iets, al kan ik er geen vinger op leggen. Ze doet aan subtiele vocale acrobatie, deze jongedame. “It make’s it easier,” zingt ze in ‘16days’. Haar Engels klinkt ‘echt’. De frisse en open Roselien bezorgt je een bundel zalvend zachte woorden die je doet hunkeren naar meer. Sommigen vergelijken haar muziek met talkpoeder en beschouwen haar als een teder schaapje, maar een 18-jarige met een fascinatie voor de grote Ella Fitzgerald, daar moet wel iets inzitten, lijkt me.

“In de eerste plaats maak ik muziek voor mijzelf, maar ik merk wel dat wanneer ik iets goeds heb gemaakt en daar echt van overtuigd ben, ik dat aan mensen wil tonen. Omdat ik hoop dat ook zij mijn genot kunnen ervaren via mijn muziek. Dan hoop ik dat het bij hen ook zo diep kan gaan. Dat is hetgeen wat ik wil bereiken met mijn muziek. Je bent tenslotte een mens op de aarde, samen met andere mensen. En alles draait tenslotte om anderen. Ik heb er geen grote theorie voor, maar ik wil het hen zeker niet opdringen. Ik ben gewoon een mens met een drang voor muziek, waarmee ik appreciatie wil verwerven.”

Hoe kan je je eigen stijl of sound het best omschrijven?

“Ik ben een singer-songwriter, denk ik. Met een gitaar en een stem. Het is zo dat ik technisch op een oké niveau zit met mijn gitaar, waardoor ik steeds meer mogelijkheden heb om te componeren. Dat is tof, omdat ik zo nieuwe wegen kan inslaan."

Je hebt je eerste EP gemaakt. Welk gevoel heb je daar bij?

“Een heel trots gevoel. Ik heb de vier nummers geschreven zonder de intentie om daar een cd van te maken. Ik was wel overtuigd van het potentieel, maar stond er niet bij stil dat het tot een punt zou komen dat er een schijfje in de winkel zou liggen. Het ontstond heel spontaan, en dat voelt fantastisch. Zeker wanneer je positieve reacties krijgt, dat stimuleert me om verder te gaan.”

“Ik kan zingen dat ik verliefd ben op een jongen, maar als dat niet zo is, kan het lied nooit zo diep zijn”

Zit er een rode draad in je werk?

“Goh, te weinig. Omdat ik meestal vertrek vanuit de emotie of gemoedstoestand op dat specifieke moment. En dat kan heel erg variëren, waardoor ik heel uiteenlopende nummers maak."

Dan zou je rode draad net die gemoedstoestand kunnen zijn?

“Ja, maar dat is bij veel artiesten zo.”

En je wilt niet zoals de anderen zijn?

“(lacht hardop) Nee, dat heb ik niet gezegd, dat heeft daar niets mee te maken. Het is datgene van waaruit ik vertrek, omdat het eerlijk is. Wanneer je vanuit een emotie vertrekt die je op dat moment echt voelt, dan kan je daar het mooiste nummer uit halen, denk ik. Ik kan zingen dat ik verliefd ben op een jongen die ik zag op straat, maar als ik geen jongen zag op straat en ik niet verliefd was op die jongen die ik niet zag, dan is het lied volgens mij nooit, of toch heel moeilijk zo diep of schoon. Ook veel minder oprecht, en ik ben er van overtuigd dat je die oprechtheid voelt in muziek.”

Je hebt je plaat zelf gefinancierd, wat niet goedkoop is. Was dat een moeilijke keuze om zoiets zelf te doen?

“Dat was moeilijk, maar ik moet wel zeggen dat ik studiotijd gewonnen heb via een wedstrijd. Dat is enorm goed verlopen. Ik had anders niet geweten waar ik het geld voor een opname had moeten halen. Bij mixing en mastering komt er enorm veel geld bij kijken. Het persen van de EP heb ik zelf betaald. Maar dat krijg ik terug door de verkoop."

Wat is je lievelingsnummer op de EP?

“Ella Fitzgerald. Het is ook het eerste nummer op de plaat. Daar ben ik het meest van overtuigd. Toen ik het maakte, viel alles voor mij op het juiste moment op de juiste plaats. Ik ontdekte Ella Fitzgerald in die periode op een actieve manier. Ook voelde ik me echt niet goed en ik moest daar iets mee doen, omdat ik er echt mee zat. En daar vielen al die puzzelstukjes op hun plaats. Er overviel me toen een ontzettend groot gevoel van geluk, omdat ik al die emoties die in mijn lijf zaten in zo’n mooie vorm had kunnen gieten.”

Ben je snel geïnspireerd door mensen zoals Ella Fitzgerald of andere jazzmuzikanten uit haar tijdperk?

“Mijn inspiratie komt veel uit de jazzwereld. Vreemd, aangezien ik heel erg hou van alles wat er op dit moment aan het gebeuren is met elektronische muziek. Daardoor luister ik niet naar singer-songwriters, en zeker niet naar eigentijdse singer-songwriters, met uitzondering van Ane Brun (een Noorse zangeres, nvdr.), zij is wel ontzettend inspirerend. Daarnaast zijn Ella Fitzgerald, Billie Holiday en Sarah Vaughan indrukwekkende madammen. Joao Gilbero (Gilberto is een Braziliaans muzikant en grondlegger van de bossanovamuziekstijl, nvdr) is ook iemand waar ik de laatste tijd helemaal wild van ben. Daar zit zoveel emotie in. Ook het ritme van die Braziliaanse muziek, zonder dat er percussie gebruikt wordt, is zo schoon. Gilberto werkt ook puur met een stem en een gitaar, wat prachtig is.”
 

“Ik had mijzelf niet meer in de hand, zo zenuwachtig was ik. Maar het was heerlijk, alles klopte daar gewoon”

En toch kan je datzelfde gevoel halen uit een samenwerking met Grimelock (Grimelock is een Brussels grime- en dubstepdj en producersduo, nvdr), bv. Wat toch een totaal ander genre is.

“Inderdaad. Dat was wel een heerlijke ervaring, vooral omdat ik op die manier iets kon doen met mijn passie voor elektronische muziek. Grimelock is vooral bekend in het dubsteb milieu. Toch kan je het nummer dat ik met hen maakte niet echt omschrijven als dubstep, omdat het niet de klassieke dubstepbeat heeft dat het nummer leidt."

Je speelde ook in het voorprogramma van Robert Francis (Francis is een Amerikaans singer-songwriter en producer uit Los Angeles, nvdr), hoe ben je bij hem terecht gekomen?

“Dat was echt fantastisch. Ik weet nog goed dat ik de 24 uur voor ik op dat podium stond echt op een andere planeet leefde. Ik had mijzelf niet meer in de hand, zo zenuwachtig was ik. Maar het was heerlijk, alles klopte daar gewoon. Ik had een heel aandachtig publiek, ondanks het feit dat ik het voorprogramma was. Ik had en heb nog steeds geen bekendheid verworven, dus was het leuk dat het publiek zo gewillig was om naar mij te luisteren. Ik heb heel impulsief naar zijn manager gebeld in Amerika met de vraag of ze al een voorprogramma hadden voor het concert in de Ancien Belgique. Hij heeft eerst naar mijn muziek geluisterd en enkele dagen later zat ik met Robert aan tafel voor het concert. Gek hé.”

Is het belangrijk voor jou om dit allemaal zelf te doen?

“Het is alleszins geen bewuste keuze dat ik geen manager heb. Ik zou het enorm fijn vinden dat iemand mij onder zijn of haar vleugels neemt. Dan hoef ik mij niet meer te bekommeren om promo enzovoort. Over het algemeen is het echt niet leuk om constant aan mensen te vragen

of ik bij hen mag komen optreden. Ik ga er nu niet over klagen, maar je moet het wel doen hé. Ik moet mijzelf wel pushen om het te doen, want anders merken mensen mij niet op. Het liefst van al zou ik graag nummers schrijven en optreden. En laat het dat maar zijn.”

 

Grimelock ft Roselien - My Balance